5 صفر امسال هم اومد و رفت ومن باز مثل همیشه

 

 

جا موندم  جا موندم  ....

 

از همه چیز و از همه کس و از همه جا ، جا موندم ،

 

 

 تنها موندم  ....

 

 

ای کاش مثل بی بی سه ساله حضرت رقیه (س) 

 

 

که در راه رسیدن به هدفش

 

 

همه چیز و به جونش خرید ( کتک ،سیلی ، کعب نی ، تازیانه )

 

 

ولی در راه رسیدن به عشقش یعنی حسین پای همه چیزش

 

 

ایستاد تا به مراد و حاجتش رسید  ای کاش ما هم اینطوری

 

 

بودیم ....

 

 

دلم خیلی تنگه ، خیلی دلم گرفته انقده حرفها دارم

 

 ولی چکار کنم که حتی یه نفر هم نیست

 

بتونه یه ذره این حرفها رو بشنوه

 

 

از دست خودم از دست دنیا از دست دوستان

 

 

از دست .... از ...

 

 

ولش کن .. بیخیال

 

 

می خواستم بعد از اینکه این مطالب و نوشتم

 

همه شو پاک کنم اصلا مطلبی نذارم ولی

 

یه بیت شعر یادم اومد گفتم با همین یه

 

 

بیت شعر حرفمو جمع کنم نمی دونم کی

 

متوجه میشه و مثل همیشه هیچ کس .

 

تا با خودم تمام غم و

 

 

غصه ها رو ببرم تو قبر .....

 

 

فرق منو پروانه در این است به عالم

 

پروانه پرش سوخت ولی من جگرم

 

 

                                   همین ................

 

 

 

 

نوشته شده توسط حاج حسین در 86/11/25 ساعت موضوع | لینک ثابت